1 Qui vivis ante saecula
vitaeque fons es unicus,
nos, Deus, morti obnoxios
culpaeque reos aspice.
2 Peccanti, Pater, homini
poenam sanxisti interitum,
ut, pulvis datus pulveri,
se subderet piaculum.
3 Vitale sed spiraculum
quod indidisti providus,
aeternitatis permanet
germen immarcescibile.
4 Haec spes, hoc est solacium:
revirescemus, Domine,
primusque resurgentium
ad te nos Christus rapiet.
Pro uno defuncto:
5 Hoc vitae regno perfrui
defunctum praesta famulum,
quem Christi fides imbuit,
quem almus unxit Spiritus.
Pro una defuncta:
5 Hoc vitae regno perfrui
defunctam praesta famulam,
quem Christi fides imbuit,
quam almus unxit Spiritus.
Pro pluribus:
5 Hoc vitae regno perfrui
da fratres in te mortuos,
quos Christi fides imbuit,
quos almus unxit Spiritus.
6 Hoc regnum nobis propera
e terris cum cesserimus,
ut concinamus omnium
te finem, te principium.
Amen.
1 Elämän lähde ainoa,
jo elit ennen aikoja,
Jumala, meihin syyllisiin
katsahda, kuolon alaisiin.
2 On tahdostasi kuolema
syntisen rangaistuksena,
niin alistumaan joutuisi
muuttuen tomu tomuksi.
3 Vaan huolehtien ennakoit,
elämän henkäyksen soit,
se katoamattomana
iäisen pysyy ituna.
4 Lohdutus tämä toivo on:
me virkoamme elohon,
kuolleista Kristus nousseena
meidätkin vetää luoksensa.
Yhdelle kuolleelle:
5 Suo taivaan valtakunnasta
palvelijasi nauttia,
hän täyttyi niin jo uskolla,
sai Henki hänet voidella.
Usealle kuolleelle:
5 Suo taivaan valtakunnasta
jo kuolleittesi nauttia,
he täyttyivät niin uskolla,
sai Henki heidät voidella.
6 Jouduta valtakuntaasi,
kun mainen elo päättyy tää,
niin laulaa ylistystäsi
suo, kaiken alku, määränpää.
Aamen.
Runomitta: nelipolvinen jambi.